so eto na naman tayo … mushy mushy ulit. pagpasensyahan nyo na ang lola nyo at tumatandang dalaga na kasi. kausap ko si J kanina. ang daldal. daming kwentos. sabi nya kapag sumama ka sa isang lalaki, dapat game ka. ay ganun? paano kung ayain nya ako umakyat sa bundok, or mag bunjee jumping, or mag zip line? takot pa naman ako sa heights. ayun … muntik na sya mamatay sa katatawa.  minsan talaga alang kwenta kausap ito si J.

ngapala, binayaran ko na yung web host plan ko so expect nyo na until 2013 walang katapusang litanya at pagda-drama ulit ang aatupagin ko. nahihiya na nga ako sa mga blogs ko kasi puro walang sense. alang kwenta yung mga sinusulat ko. basura. meron pa naman mga nag-e-email at gusto mag-contribute sa Manila Street. hayst. sana magaling na lang ako mag-english.

tapos yung isa naman ka-blogmate gusto daw ako makita sa personal. naku … hindi ko alam. inaatake ako ng inferiority complex. tsaka hindi talaga perfect timing. ang yabang ko ano? ako na nga itong kinakaibigan, ako pa itong maarte. pero lam mo ba? since 2008, sya lang ang nagti-tiyaga na basahin ang mga blogs ko hehe. kaibigan na rin talaga turing ko sa kanya. gusto ko din sya makita sa personal. kaso lang … yung circumstances

si pepe naman nagtatampo. hindi na daw kami nagkikita. pano? busy ako. mahirap ang freelance ngayon. walang pera. kelangan magtrabaho. ito naman si B, hindi ako pinapansin. ganun kami since HS. basta bigla na lang hindi kami nag-uusap na parang may conflict. shrugs. tapos sweet ulit. ang labo. pero magkaibigan kami nun. wala lang.

tapos dami ko ng drafts. wala kasing sense yung mga posts ko kaya nahihiya na ako i-publish. lalo na dun sa sterndal at blogfullife. ewan ko. hindi ko naman kaya mag-quit sa blogging. ikamamatay ko promise.

tapos recently ko lang na-appreciate that I was born and baptized a Catholic. it was a long journey. 6 years. ngayon wala na yung doubts. I feel so blessed and thankful to God. kaso mahirap lalo na yung standard ng Church sa morality. pero yun ang discipline eh. at hindi ko man kaya i-promise na makakasunod ako (makasalanan eh) at least now ina-acknowledge ko na yung authority ng simbahan. unlike before, I was rebellious.

tapos yung mga pamangkin ko naman super nakakatuwa sila talaga ang kaligayahan ko ngayon.

tapos tungkol naman sa boypren-boypren, lumipas na yung desire ko na “gustong-gusto.” basta. hindi ko na din pinapanalangin. papasok na lang ako sa convent. so don’t be surprised kung meron ng madre na blogger.

Joke. Hehehe.

Hindi ko kaya yung vows of poverty. and i don’t think kaya ko mag-alaga ng orphans at mga may ketong. ang hirap nun. the least that i can do is to thank God for these madres. naisip ko, kung wala sila, paano na yung mga taong halos kinalimutan na ng mundo? or sana yumaman ako para makapag-donate ng maraming pera! sana sana sana …

haba na nito …

xa. until then.

Reel name: S. la Rosa

Age: 28 (will be 29 soon)

Height: 5’1

Weight: 88 lbs

Birthday: August 8, 1983

Zodiac sign: Leo

Hometown: San Andres Bukid, Manila

Current Address: Tondo, Manila

School: mhs, plm

Occupation: tambay/freelancer

Hobbies: reading, blogging, writing, eating, sleeping, lakwatsa

Deodorant: Dove

Shampoo: Palmolive minsan Sunsilk

Soap: Bioderm pero sana Olay na lang

Toothpaste: Pepsodent minsan Colgate pero as of now Close Up

Ambition: Write a book, visit Paris, marry a good man, have babies, donate a huge sum of money for the orphans in Hospicio de San Jose

Describe yourself: shy, sarcastic in a polite way, satiric, rarely talks, ambitious, mataray kung kailangan, loyal to friends, family-oriented, traditional, self-absorbed and probably anti-social

Religion: Roman Catholic

First love: G.H.

First pet: a white pigeon when I was 4 years old

Interests: God, religion, books, blogs, places, business, money, anime, classic and foreign movies

Favorite pagkain: cake, ice cream, spaghetti, chicken, squid

Favorite songs: Baby don’t you break my heart slow (vonda shepard), the journey (lea salonga) 

Favorite color: navy blue, gray

Favorite movies: 50 first dates, one flew over the cuckoo’s nest, crazy little thing called love, the eye 10 (thai film), girl interrupted, karnal

Favorite teacher: ms. castaneda

Favorite subject: English kaso mahina ako dito hehe

Favorite people: friends, family, kind strangers

Friends: M, B, R, Bru, F, M2, S, T, KRA, et al.

Favorite books: the holy bible, the little prince, the alchemist, the kite runner, memoirs of a geisha, diary of anne frank, gapo, dekada 70, noli me tangere, luha ng buwaya, ang tundo man ay langit din (ang dami pa and i want to read more!)

What is your motto? Don’t judge me I’m not a book!

Who is your crush? JDG, Joseph Cheng, Ely Buendia, Eugene of Ghost Fighters

What is your most embarrassing moment? 2 hours late sa office tapos may meeting pa with the gen. manager. bonggang entrance ako sa conference room

What is love? Love is greater than faith and hope.

sterndal: nakakita ka na ba ng malaking bulate?
mahal kong kapatid: hindi pa
sterndal: ako nakakita na! grabeh! takot na takot nga ako eh! sobrang laki talaga tsaka ang taba! yuuuuck! dun oh sa may plaza. nagulat nga ako kasi naglalakad ako tapos bigla akong napatingin dun sa may kanal tapos nakita ko sya gumagapang dun sa may putikan super laki talaga! yuuuuck!
mahal kong kapatid: baka anaconda yun
sterndal: hindi ah! bulate nga eh!
mahal kong kapatid: akala mo lang bulate pero hinde! ahas yun! ahas! ahas!
sterndal: tse!
mahal kong kapatid: eto juice
sterndal: malinis ‘toh?
mahal kong kapatid: hindi. marumi yan.
sterndal: grrr!

Hi pans! It’s me agin!

Wala akong magawa kaya napagpasyahan ko na ilista ang mga naging trabaho ko. Pang-Biography ito! Hehehe.

1. Sales lady sa 168 mall. Naku … muntik na akong magka varicose vein dito. Ganda pa naman ng legs ko (nagyabang na naman po). Ang sahod ko 110 a day para sa 12 hours na pagtayo sa harap ng stall. Mula 8AM to 8PM. Wala naman gagawin kundi tumayo at paulit-ulit sabihin ang mga katagang “pili na po.” Ang tinda namin belt. Lahat ng klase ng sinturon. Mabait naman yung amo ko. Taiwanese. Ang tawag nila sa akin Inday kasi nung first day sabi nya sa akin “ano tawag ko inday?” Tumango lang ako. Gusto ko sana ikwento experiences ko as tindera kaso ang dami nun. Next time na lang. Except sa muntik na akong tubuan ng ugat sa pagtayo, magandang karanasan ito sa akin. Humility. Hard work. Hope. Naks!
2. Cashier sa 7-Eleven. Kasi nag-apply ako part-time. Kaso nung na-hire na ako, palagi akong nire-require mag 8 hours. Conflict sa sched ko nung college kaya nag-resign ako. So-so lang ang experience ko dun. Night shift na nga, ang sungit pa ng kasama kong kahera. Pero mabait din naman siya. Pag hindi kami magkasama.
3. Service crew sa Greenwhich. Tama ba spelling? One month lang. Hindi kinaya ng powers ko. Nag-resign ako after 5 or 6 weeks. Pinaka mahirap sa lahat ng naging trabaho ko. Nagsayang nga lang ako ng pera sa requirements eh.
4. Office Assistant. Two months. Hindi talaga trabaho, OJT lang. Pero empleyado treatment sa akin. Punch in / punch out pa. Government office ito. Ang masasabi ko lang … sana matigil na ang corruption. GRRR!
5. Teacher. Two years. The best experience. Kaso ako yata yung worst teacher. Nahirapan ako i-handle ang mga chikiting. Ang kulit nila tapos hindi pa ako marunong magsaway. One time pumunta pa yung teacher sa kabilang classroom at hinampas ng kawayan stick yung blackboard ng paulit-ulit. So natahimik ang mga bata. Tameme din ako. Dun ko na-realized na ang tingin sa akin ng mga estudyante ko, kalaro lang. Hindi teacher. Pero happy ending din naman.
6. Proofreader/QA. Five LONG years.  Wala lang. Bukod sa araw-araw ako late, hindi ko na din mabilang kung ilang beses ako nagtago sa cubicle sa CR para umiyak. Mabait naman sila sa akin. Hindi ko lang talaga maintindihan ang ugali nila. Joke! Oo nga. Promise. Mabait sila. Lalo na pag naka leave ako tapos hindi ko sila nakikita. Joke ulit! Hahaha! Ako talaga ang tunay na kontrabida. Mahirap ako pakibagayan. Yun ang pinaka totoo.
7. Freelancer. Ito ang ginagawa ko ngayon.

So ayan po ang makulay at makasaysayang working experience ni S. Next post, abangan nyo po ang sex experience ko. CHAROTS! Wala! Hahaha. Seriously, ang gusto ko ay gumawa ng business plan. Pinag-aaralan ko ngayon ang food cart industry (feeling matalino eh). Gusto ko sariling idea. Ayoko ng franchise ang mahal. Sa susunod, ibo-blog ko naman ang mga natuklasan ko about food cart business.

Isang lalaking addict sa pagtu-toothbrush at naniniwala na kaya nyang nakawin ang kaluluwa ng mga tao.

Isang babae na naniniwala na isa siyang cyborg at misyon niya na wasakin ang mundo.

Nagkatagpo sila sa isang mental institution.

Ang kwela talaga

One of the funniest movies I’ve ever seen. Promise. Ang husay ng writer. Napapakinig talaga ako sa dialogues ng characters. Extremely hilarious tapos napapa-reflect pa ako sa buhay.

Rango: Okay. So you’re saying there’s a town, a real town? Not a metaphor town?

Rango: I couldn’t help but notice you noticing me noticing you.

Roadkill: We all have our journeys to make.

Spirit of the West: No man can walk out on his own story.

ang weird nito, promise. isang isda (ponyo) na nagka-crush sa isang batang lalaki (sosuke). the story reminds me of little mermaid. ang weird kasi naging tao sya tapos parang hindi man lang na-shock yung ibang characters sa transformation nya. hehehe. parang wala lang. pero maganda

1. Chapter 6 The Idiot by Fyodor Dostoyevsky. First week pa ng April ako nag-start basahin ito. Chapter 6 pa lang ako. Ang dense eh. Pero in fairness, nasusundan ko sya Compare mo naman sa The Great Gatsby 2 years in the making bago ko pa natapos. Kamusta naman yun? Ang classic pa nyan, after ko basahin, parang wala akong naintindihan? Hahaha! Tungkol saan ba yun?
2. Naglalaro ng broom-broom at beep-beep. Sabi kasi ng pamangkin ko “tutah, nana bata.” Umuwi na daw yung kalaro nya kaya ako naman ang inaaya. Alam mo, obsess sa akin mga pamangkin ko. Magba-banyo lang ako umiiyak na sila. Humahabol. Akala nila uuwi na ako. Hehehe. Tsaka masaya maging tita. Pag nagsawa na ako, pwede ko isoli.
3. Trabaho. Gusto ko pa din magsulat. Pero parang nauumay na ako. Dapat may iba pa akong source of income. Para pag napagod, pwede ako magpahinga maski one week lang. Actually, meron naman. Kaso super so-so. Hindi ako kaya buhayin. Naisip ko nga sana swerte naman ako sa financial kasi malas ako sa love life eh. Bitterness.
4. I-analyze ang mga bagay-bagay na wala naman kabuluhan. Gusto ko nga i-blog yung mga naiisip ko eh. Katulad na lang ng hindi pala ako pwede magka-boypren/mag-asawa. Kasi katulad nung isang araw. Nagkasakit ang pamangkin ko at dinala sa ospital. Hindi naman malala. Pinauwi nga agad. Pero dahil ako ang single sa pamilya, ako lang din yung medyo maluwag sa finances. Meaning, ako yung pwede lapitan ng mga kapatid ko pag ganitong may emergency. Kasi feeling ko hindi ko na sila pwede tulungan pag nagkaron na ako ng asawa. Siguro kung BF, ayos lang. Pero iba na pag may sarili ng pamilya. Katulad nung kilala ko, nagagalit sya pag nag-aabot ng pera yung mister nya sa mga in-laws nya. Naisip ko tuloy kung ganun ang ugali ng magiging asawa ko, hindi bale na lang. Single na lang ako for life. Okay linawin natin ha. Hindi ako tinatali ng pamilya ko sa obligasyon. Graduate na nga ako dun eh at gusto nila na magkaron din ako ng sariling buhay. Kaso bat ganun? Mabigat sa loob ko na kalimutan na lang sila. Nasa akin ang problema eh. Ewan ko. Basta dapat sa akin dalaga lang. Kagaya nito. Next week hihiram sa akin ng 1K yung kapatid kong lalake pampagawa daw ng motor. Ang sistema kasi namin installment, 50 a day hanggang matapos. Pabor sa akin kasi pang-meryenda ko yun. LOL. Ngayon pwede yun basta meron akong pera na ipapahiram. Pero pag nagkaron ako ng asawa, malamang hindi na pwede yun. Ano ba yan? Puro pag-aasawa ang nasa isip ko eh malayo naman sa realidad. Hehehe.
5. Nagpa-plano. Ewan ko kung anong pinaplano ko. Gusto ko sanang ayusin ang sarili ko. Kaso hindi ko alam kung ano yung mali kaya hindi ko rin alam kung ano ba ang itatama ko.

I want to have a baby girl that looks like her But for now, maghahanap muna ako ng fafa na ka look alike ni Orlando Bloom. Hehehe. Char.

Kino-compute ko na nga eh. Kung magkaka-boypren ako sa edad na 30, syempre hindi pa nya agad ako pakakasalan di ba? After 2 years pa siguro. Eh di 32 na ako nun tapos siguro 33 na ako manganganak. Tapos need ko mag-wait ng another 3 years para safe ulit magbuntis. Hala! Baka 37 na ako sa second child ko. Hindi na aabot yung pang 3rd kasi menopause na ako nun. Kalurki. Malabo pala matupad yung 3 junakis na pangarap ko.

Talagang mag-isa lang ako nagpaplano di ba? Oo ganun talaga pag walang love life, mag-isa nagpaplano. LOLs. So … bitter ako ganun? Actually, hindi. Naiisip ko lang yung timeline. Gusto ko na ayusin ang buhay ko. Drama! Hahaha. Pero minsan naman naiisip ko, naghahanap lang ako ng problema. Okay din naman single eh. Walang alalahanin.

Kaso gusto ko din ma-experience mag-alaga ng lalake. Yung tipong payat sya sa umpisa tapos patatabain ko sya. Teka … biik na lang kaya alagaan ko? Hehehe. Joks lang.

Sa aking future Wish-heart, meron akong dedicate na kanta para sa iyo Click here.

Cause I know you’re out there somewhere
Just beyond my reach
Though I’ve never really touched you
Or ever heard you speak
Though we’ve never been together
We’ve never been apart
No we’ve never met
Haven’t found you yet
But I know you by heart

“[State] shall equally protect the life of the mother and the unborn from conception”

Quoting Jomari Baay:

Now what is conception?

Based on the framers of such provision and Hector de Leon’s Textbook on Philippine Constitution issued last 2008, page 90 “Human life commonly believed to begin from the moment of conception when the female egg and the male sperm merge at fertilization.” It proves that the usage of pills etc. except condom is unconstitutional because it ejects the fertilized egg.

Philippine Medical Association and Harvard Medical School both agree that life begins at fertilization unlike what Rep. Edcel Lagman (one of the authors of this bill) was saying that “life begins at implantation.”

Even if this [RH] bill may be benificial for all of you, there’s no room for this bill to be passed. “Dura Lex Sed Lex!” (the law may be harsh but it is the law)

Disclaimer: Hindi ko kilala kung sino man si Mr. Baay. Siguro isa syang magaling na abogado? Copy-paste ko lang ito from Hub Pages.